Przejdź do głównej treści

„Puste noce” to przedstawienie oparte na śląskich zwyczajach i obrzędach związanych ze śmiercią i pogrzebem. Spektakl sięga do głęboko zakorzenionych w tradycji i świadomości zabiegów (również magicznych), które towarzyszyły zmarłemu w jego ostatniej drodze.

Zastosowane w spektaklu metafory sprawiają, iż ma on charakter alegorycznej opowieści, z doskonałą w swej prostocie scenografią, oszczędnymi dialogami oraz prostymi, biało-czarnymi kostiumami. Przejmującym akcentem spektaklu są zaczerpnięte z ludowych źródeł - oryginalne pieśni pogrzebowe wykonywane przez samych aktorów. Całość uzupełniają wizualizacje multimedialne. Podstawą do ich stworzenia, były utrzymane w śląskim klimacie rysunki.

Puste Noce - fot. Aneta Czarnocka-Kanik
Puste Noce - fot. Aneta Czarnocka-Kanik

Śląski charakter przedstawienia podkreśla także muzyka nagrana na potrzeby "Pustych nocy" przez Orkiestrę Górniczą KWK „Zofiówka”. „Puste noce”, spektakl bazujący na ludowym postrzeganiu tematyki przemijania, został bardzo dobrze przyjęty przez krytyków oraz publiczność.

W 2017 r. otrzymał główna nagrodę na 19. Festiwalu Sztuki Teatralnej w Rybniku, został także wyróżniony w ramach Obserwatorium Artystycznego ENTREE w Teatrze Rozrywki w Chorzowie.

Spektakl został zrealizowany dzięki stypendium Urzędu Miasta Jastrzębie-Zdrój na działania kulturalne.

Puste Noce - fot. Bartek Dziwoki
Puste Noce - fot. Bartek Dziwoki
Scenariusz i reżyseria:
Mariusz Cholajda

Wykonanie kostiumów:
Monika Malicka-Kusak

Wykonanie scenografii:
Wiesław Kusak

Animacje:
Sylwia Dwornicka

Rysunki do animacji:
Kaja Kusak, Sylwia Dwornicka

Konsultacje etnograficzne:
Katarzyna Gardecka

Występują:
Mariusz Cholajda
Sylwia Dwornicka
Wiesław Kusak
Monika Malicka-Kusak
Grażyna Tabor

W spektaklu występowali i brali udział w jego powstaniu:
Patrycja Sitkiewicz
Krzysztof Legierski

Etnografia

Etnografia
W niemal każdej kulturze posiłki pełnią funkcję symboliczną, obrzędową, społeczną i emocjonalną. Ich znaczenie wykracza daleko poza fizjologiczną potrzebę zaspokojenia głodu. Towarzyszą najważniejszy…
Etnografia
W przekazach ludowych śmierć personalizowana była pod postacią chudej, bladej, starej kobiety. Zwykle spowita była w białe, przypominający trumienny całun płótno. Jej nieodłącznym elementem była kosa…